Lost Universe • peb, filmweb, rapidshare, torrent

Każdy najemnik ma ciekawe życie... Jednak Kane Blueriver pod tym względem wykracza poza przeciętną. Podczas jednej z misji przyplątuje się do niego Milly - jasnowłosa osóbka, pretendująca do bycia co najmniej Najlepszą Pod Każdym Względem w Kosmosie. No właśnie, pretendująca, aczkolwiek nie można jej odmówić umiejętności strzeleckich, kucharskich i kuchniodestruktywnych. Następnie zaczyna ich ścigać Nightmare - syndykat trzęsący połową galaktyki. A potem jest jeszcze gorzej - wrażeń tyle, że można by nimi obdzielić rzeszę przeciętnych najemników. Kane dysponuje jednak niezwykłym statkiem - jednym z legendarnych Lost Ships, z inteligentnym i mającym własny charakter komputerem imieniem Canal. A jak jego babcia mawiała...

Lost Universe jest komedią science-fiction, stworzoną przez Hajime Kanzakę - odpowiedzialnego również za serię Slayers - zatem można spodziewać się przyzwoitego poziomu.

Fabuła jest ciekawa i, podobnie jak w Slayers, potrafi zaskoczyć. Mamy wprawdzie do czynienia z szablonem: lekki, zabawny początek i poważny koniec, ale to nie wada - możliwości jakie daje taki układ scenariusza, zostały wykorzystane należycie. W pierwszej części serii odcinki mają charakter raczej komediowy, wraz z minięciem półmetka proporcje powagi i humoru ulegają odwróceniu i akcja szybko zmierza ku dramatycznemu finałowi. Poziom intrygi jest porównywalny z Slayers TRY - co jest komplementem. Same gagi są gorsze niż w Slayers, co jednak nie oznacza, że są drętwe.

A skoro jesteśmy przy Slayers, warto wspomnieć o „smaczkach” związanych z tą serią. Miana Lost Shipów kojarzą się z nazwami broni Dark Stara, komputer pokładowy Kane'a ma na nazwisko Vorfeed (miano Smoka Nocy w Slayers), w jednym z odcinków na etykiecie od butelki widnieje Lina Inverse... Małe rzeczy, a cieszą widza.

Bohaterowie nie wzbudzili we mnie takich emocji, jak ci za Slayers, ale nie są też ich bezmyślną kalką. Postać Bluerivera jest ciekawa i - jak na serię z dużą dozą humoru - rozbudowana. Milly z początku mnie denerwowała, ale przywykłem do niej.

Kreska i animacja stoją na poziomie znanym ze Slayers, z jedną różnicą - dodane zostały efekty komputerowe. Tu jednak - o dziwo - nie jest to wadą. Doskonale się komponują, nie wyobrażam sobie rysowanych statków w tej serii. Przyczepić się można jedynie do przedstawienia wybuchów. Lost Universe doskonale pokazuje, jak powinna wyglądać animacja komputerowa w anime. Muzyka jest niezła, acz stoi oczko niżej w porównaniu do Slayers.

Lost Universe mnie nie zawiódł. Kawał dobrze zrobionej roboty. Godny polecenia zarówno zwolennikom s-f, jak i komedii.